Gala del 38 Día de les Lletres Asturianes, Teatru Campoamor, Uviéu
Por Vicente García Oliva
Esti vienres 5 de mayu, cellebróse nel marcu siempres afayadizu del Teatru Campoamor el 38 Día de les Lletres Asturianes. Nesti día, l’Academia de la Llingua Asturiana fai una Xunta Estraordinaria, de calter públicu, n’homenax a les nuestres lletres y nel que la señora Presidenta pronuncia’l discursu institucional. Esti añu espérabase con interés el conteníu, siempres críticu y reivindicativu, de doña Ana Cano, pero ella mésma encargóse de desactivalu diciendo que nun diba a falar de la inexistente política llingüística, nin de la ruina actuación del gobiernu nel “affaire” que dexó ensin perres y a piques de camudala n’entidá privada a la propia Academia. Claro que, anque dixo que nun diba a falar d’ello, dicho quedó.
Por embargu, esti añu sirvió pal reconocimientu del llabor lliterariu del escritor Xuan Bello, reconocimientu plasmáu na entrega del I Premiu Nacional de les Lletres Asturianes, tal y como recoyó l’acta del xuráu convocáu pa tal fin y formáu por miembros de l’Academia y reputaos críticos del País. Yo considero que’l premiu ye merecíu, anque tamien lo sería si-y lu dieren a Xuan Xosé Sánchez Vicente, a Roberto González-Quevedo, a Berta Piñán o a Antón García, los otros finalistes del mésmu. La entrega tuvo solemnidá, condecorando al premiáu con una cinta y un medallón, diseñáu por Adolfo Manzano y la edición d’un llibru conmemorativu, que recueye una seleición de la obra de Xuan Bello, llibru qu’entovía nun pude güeyar por andar mui escasos. Cuando lu vea, opinaré. El discursu de Bello tuvo bien de llargura y conteníu, recordando los sos anicios, los amigos colos que trebeyó y el sentíu de
la lliteratura nel camín de la recuperación llingüística.
la lliteratura nel camín de la recuperación llingüística.
El segundu tema qu’ocupó’l discursu presidencial, fue l’homenax a les muyeres como caltenedores y tresmisores de la llingua y la cultura asturianes, homenax merecidísimu y que s’encarnó nun llistáu de muyeres, fundamentalmente escritores, a les que citó y de les que, nalgún casu como nel de María Teresa González, lleó dalgún versu. Citó tamién a les muyeres que trabayen na Academia y retafiló a toles collaboradores nel últimu númberu de Lliteratura, un númberu guapísimu dafechamente fechu por y pa les muyeres. Pa la fin, intervieno’l grupu Muyeres con un resume del so espectáculu “País Malva” que la verdá, encantónos a toos y mereceríen elles soles un apartáu especial. Un espectáculu que, en cualisquier otru País, sería esportable pa representar a Asturies en tolos foros españoles ya internacionales. Guapísimo. Y este añu nun pudi quedame a la espicha de Cualloto, lo que sentí muncho pues ye otra cita obligada onde se come, se bebe y se charra colos amigos que nun sueles ver nel restu del añu. Pa la prósima t’espero.
Na semeya Xuan Bello, I Premiu Nacional de les Lletres Asturianes
Fonte: trabayudecampu.com
Na semeya Xuan Bello, I Premiu Nacional de les Lletres Asturianes
Fonte: trabayudecampu.com
