Mostrando entradas con la etiqueta Froles mirandesas. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Froles mirandesas. Mostrar todas las entradas

30/6/17

Redadeiras amboras de Zenízio.



Stimados cunterráneos q’andais pul mundo, quiero dezir-bos que trés (3) moradores, nacidos i criados an Zenízio se purpáran para se scapar, para deixar de beç sue casa.

A mirar pa l queilhes stan fazendo nun se ban a quedar alhá ne l alto muito tiempo. A fazer fé, eilhes ye solo brincos i sboleceios an riba de l nial, seinhas de que quieren eimitar sous pais i fazer de l cielo l sou domínio, cumo ye natural de l mundo de todas las abes.

Eilhes nacírun nun nial que fui puosto de perpósito eili an pie d’alquedute i la fuonte de la bielha scuola (hoije  casa de l’Associaçon “Sol Nascente”), porque adonde sous pais fazírun de morada ne ls redadeiros anhos era na crona d’un choupo mais arriba q’anho apuis ano ateimou an botar galhos i de nada serbindo zgalhá-lo.

A nun ser assi, nun ponendo i nun criando cundiçones, se calha tenien ido de beç para fuora de la nuossa pobaçon, nun se sabendo para adonde.
Son eilhes trés cegonhicos, pimpones i felizes, puis que se saba naide ls querie mal.

Quédamos la spránçia de que béngan todos ls anhos çpuis de passáren ua temporada fuora, noutras tierras.
Por esso stimados cunterráneos se nun bos aporcatais, talbeç solo ls podeis ber nalgua beiga, lhameiro ou lhagona pul termo i mesmo esso nun será por muito tiempo.

Nós siempre mos afeiçonemos a abes, bonda ber la stima que tenemos pula “Boubielha”, mas tamien las ciguonhas mos lhíban ua buona fatila d’aceitaçon. Siempre por eilhas i ls uolmos adonde críaban tubimos respeito.
Quantas cuontas nun stáran agarradas a eilhas i a eilhes?
Talbeç un die essas cuonta séian cuntadas.

Agora deixo-bos ls retraticos.                                                   Fonte: frolesmirandesas.blogpot.com.es

5/4/17

Património eimaterial

Forno

Hai património, an special l eimaterial, que se morriu de beç, ou seia nun mais s’usa nien se pratica. 

Todo esto ten a ber culs modos i maneiras de l nuosso die a die.

Este fin de sumana, stube cun amigos i amigas bien achegadas, tan achegadas que l mie tie cunsidra, armanos, armanas, subrinas i nietas nun almuorço i las çculpas fúrun i son siempre las mesmas, saborear botielhos cun bainas.

Mas nun fúrun ls botielhos que fazírun lhembrar l património eimaterial mas si la fogaça que se puso na mesa i se cortou a las fatilas.
Fogaças

“Siempre mie falecida mai, que Dius tenga i que solo coinciu de mundo anté Muncuorbo, quando partie ua fogaça beijaba, daba grácias al Debino Sprito Santo tener-lo, pedindo que nunca faltasse i disse fartura a la família”

Fui desse i muito mais património eimaterial que falemos, durante l repasto. Fonte: frolesmirandesas.blogspot.com.es

2/4/17

Zune l siléncio

Flores p'allegrar la tarde d'un domingu d'abril


Miras la pantalha de l camputador i nun hai sartas de palabras. baziu mas nun assossegas l pensar. relinquins de pensamientos. ruodra a buoltas. nun sai de l sítio. arrecosa-se! yá chega. zbia lo. zune l siléncio. zune mesmo. hai dies que nien falar cun tous botones debes. solo l silénço. mas puode alhá ser se mesmo esse fala.
Fonte: frolesmirandesas.blogspot.com.es

19/3/17

Miu delareio

Río e flores


                    De frol d´alba a rosa brabie,
                    de feixe a la cabeça an qualquiera squinica.
                    Ameroso delareio. Sós inda centeilha, cachico de lhuna,
                    perfume jasmin, trança de nina.


                    Sós berso de l maçanal cun sabor a lhima.
                    Jinela andiscreta, lhume de l mirar
                    La mie piel ye la tue sina.
                    I de l'hourizonte ua só lhinha ye abraço anteiro,


                    Canto marineiro ne l filo de l die.
                    La palabra ye tue. I de quien t'ama.
                    I se ancanto houbira an hora tardie,
                    de la tierra salirie, poesie an chama.

Teresa Subtil
                                                       Fonte: frolesmirandesas.blogspot.com.es

9/3/17

Las Oulheiras de Santo Antonho

Amadeu Ferreira, nuna semeya d'arquivu


 Quedei horas a oubir-la cantar, dezir lhonas i ouraçones. Nun habie meio de parar, ponendo an cada cousa la fuorça de quien acradita an todo l que diç i luita para salbar un mundo que yá nin recoince cumo sou. Solo you le daba atençon i esso era ua ouportenidade rala. Miraba-le las angúrrias de las manos, ambaranhadas cumo penheiras albantadas por un pelubrino i adonde las marcas de ls anos se fúrn quedando nua scrita que solo las quitanas sáben ler.

 -Sabe, agora bou a la scuola, de nuite. Deixei-la hai setenta anhos quando mie mai me puso a serbir, mas agora tengo tiempo para cuntinar. Até nun scribo mi mal, el nun acha? Yá quantá que andaba cun gana de tornar.

 Tira l caderno de la cesta de la meia i amostra-me-lo cul argulho de quien se binga de la bida, que nun la deixou ir a la scuola. Anquanto leio l que screbiu, arregala ls uolhos cumo nina que aspera l’aprobaçon de l pursor.

 -Son cousas de que me lembra: ouraçones, lhonas, bersos i cantigas. Mas l que gusto más de screbir son las ouraçones. Inda nun se me squeciu de nanhue pus rezo las mui amenudo.

 A meio camino antre ls setenta i ls uitenta, biúba, culs filhos criados, faç de cunta que deixou la scuola por un cachico, assi cumo quien fui a regar la huorta.
La fuorça i la gana d’aprender son tan grandes cumo l tiempo que cuida tener perdido.

 Ye un regalo oubir-la a ler l’ouraçon a Sant’Antonho, santo de la sue maior deboçon, siempre a las sues ordes, quando precisa del. Ls males de l mundo éntran-le an casa pula telebison i sufre cun eilhes. A las bezes, chora por esse mundo que nun conhece, tan diferente de l sou. Assi i todo, gusta del na mesma i, por esso, reza para salbar l que puode.

 -L’outro die, pregunta-me, nun biu aqueilhes jobes que benien de Macau i se perdírun acho que an la índia ó para esses lados? Deixórun l carro a la borda de la strada i nunca naide ls biu más.

 Lembrei-me anton duns pertueses que fúrun raptados an Iran quando fazien la ligaçon de Macau a Pertual. Cumo habie alhá jornalistas de la SIC, esta nun falaba doutra cousa. Tie Marie nun antendiu que tenien sido raptados. Par’eilha, tenien-se perdido por essas tierras que quédan tan longe i adonde naide conhece a naide.

 -To ls dies rezaba l’ouraçon a Sant’Antonho i l miu santico fizo-me la buntade. Tardórun, mas aparecírun. Até agora nunca me fizo nanhue çfeita, l miu santico. You tamien nun abuso, pus esta ouraçon ye mui peligrosa para Sant’Antonho. Leia la parte de l fin i bai a ber.

 Agarrei l caderno adonde tenie scrito l’ouraçon i ampecei a ler.
- Más alantre, adonde fala de l pai. Leia alto, ourdena-me.
- “…assim como vós não dormistes nem descansastes enquanto não livrastes vosso pai da forca, assim não dormireis nem descansareis enquanto não me fizerdes o que vos peço.”

 -Sabe, you gusto pouco d’atentar l miu santico, porque el queda siempre sin drumir anquanto nun ache l que stubir perdido. A las bezes beio-lo cun oulheiras tan grandes que até dá choro. Cumo diç l’ouraçon:”Nun drumireis nin çcansareis”. Por esso, hai que tener muito cuidado cul santico. Mas se perdir algue cousa nun deixe de me l dezir, por que you rezo cun más fé.

 Calhou-se. An riba la saia, dun luito yá zbotado, apenas las manos ua acontra l’outra cumo se tubira cámbria. Las benas albántan-se subre las angúrrias cun ua fuorça que mal se ténen drento la piel. Ua risica de los uolhos deixa ber bien quanto poder siente an drento, l poder de tirar l suonho a Sant’Antonho. Serena, ampeça a cantar outra cantiga de ls sous teimpos de rapaza. La boç sale-le cumo un rigueiro que, anque pequeinho, sabe bien l que acrecenta al riu. Por esso, perdiu l miedo de se perder.                                                            Fonte: frolesmirandesas.blogspot.com.es

28/1/17

Froles mirandesas: Spressones (dezires)

Spressones (dezires)

- daprendiu l bé-abá cula mai!


- dar cabe de ye l que tu fazes bien (stragar)


- dar ne binte, ye ua suorte (acertar)


- dar-le a la burra i fugir (falar na mesma cousa)


- de formas que, todo quedou bien (de maneira que)


- de l mal que fazie bien you m'acordo!


- de la cántara solo quedou ua cacada (cacarada)


- debagar que tengo priessa, diç l dito


- decerra la puorta, pa antrar aire (abrir un cachico)


- deiqui las cousas nunca lhebórun camino


- deixa la tierra a scurrir antes de la sembrar


- deixa-lo, maçacuco cumo ye solo fai l que le dá la…    


- deixas las cousa por ondequiera


- demás a más, you nun perco nada


- destes un arrombo a la fogaça, que sei alhá


- deten-te anubrado pa la tierra de Sayago…


- diç todo de cabeça, ye un barra


- Dius bos lo pague! yá stá pago


- Dius l'aperdone, que you yá lo perdonei


- Dius mos dé buonas tardes!


- Dius mos dé buonos dies!


- Dius mos dé salude


- dobra esse cuiro, mandrion!


- dá-me ua bolha bien caliente  

22/1/17

Publicaçon de l lhibro "Meia Ambuça de Cuontas"


Puosto por 

 -L’aprendizaige, melhor dezindo, l coincimiento que tengo agora de la scrita, fui feito al lhargo de l tiempo, cun ampeinho, muita sastisfaçon i agrado.


 -Daprendi-lo lendo, lendo muito l que screbírun i scríben ls scritores nesta área - testos, lhiendas, cuontas, poesie - l que ls porsores, mestres, ambestigadores íban publicando i inda cun classes de lhéngua i cultura mirandesa.


 -Porque yá hai muito trabalho lhiterairo çponible.


 -Reconhecida que stá cumo lhéngua oufecial pul Dec. Lhei 7/99 de 29 de Janeiro pul’Assemblé de la República Pertuesa, i feita la Cumbénçon Ourtográfica de la Lhéngua Mirandesa, decumiento i testo purparados por eilustres i reconhecidas porsoras i porsores de formaçon lhénguistica.


 -Bibindo you an cuntato cula quemunidade mirandesa, ua quemunidade spriente i conhecedora, que zde lhougo antendiu que l mirandés par’alhá de ser ua hardança de ls nuossos antepassados ye tamien un patrimonho cultural dua region, que habie i hai que perserbar para un bien giral, un bien nacional, outro modo nun tenie de parteciar senó screbir i publicar.


 -Assi sendo este lhibro - Meia Ambuça de Cuontas - i ls outros publicados son l modo de houmenagear l pobo que siempre l falou, cunserbou cumo modo de comunicaçon, zde siempre cumo fala anté ls dies d’hoije, ye l’houmenaige a todas i todos aqueilhes que acraditórun, ambestigórun, ansinórun i ansínan, steian antre nós ou yá mos deixórun.


 -Son cuontas cun oujetibo, cumo todo l que scribo an mirandés, registrar usos i questumes, tradiçones i lhiendas, bibéncias, palabras i chamadeiros, para qu’assi atrabeç de la scrita haba cuntinidade, que quede algue que sirba de teçtemunho i studo ne l feturo.


 -Son tamien registros que pula bia de la magie de la scrita, an lhibro puoden ser admirados ne ls dies d’hoije.                                                             Fonte: frolesmirandesas.blogspot.com.es

10/1/17

Deixa sien priessas

Froles mirandesas:   



                ... Deixa sien priessas ...
         Deixa sien priessas
         que l perdon abaixe a la chaga abierta,
         que l graniço çcoalhe
         i se druma na nata na huorta,
         para que frescos médren
         i a pouco flúren ls suonhos,
         anque l tiempo te meta priessa,
         dalgeiro a spá-se-te de las manos.

         L perdon!... 
         L perdon amerosa l delor
         anque seia brabo,
         zbota las eimaiges
         anque séian fuortes,
         smerila la raiba
         anque seia dura.

         Bibe l hoije sien pensares ne l onte
         mesmo que l onte tenga sido eilebado
         i l manhana, quien l sabe?

         Spera que las lhágrimas lhímpen
         la polagueira assente
         para deilhas tirares l sal
         que há-de aceçonar ls beisos,
         ls abraços,
         l ancanto cun que mirarás l crabo
         i le sentirás l oulor
         nas nuites, ne ls dies,
         na poçanquita de l sunriso.

         Apuis há-de-se riabibar la chama,
         hán-de pegar fogo nas squinas de l cuorpo,
         hánde-se eiriçar las cronas de ls cabeços
         a derretir nas labas de l deseio
         i a fazer arramar l riu que an ti cuorre,
         antre ls lhados bulcánicos, citre.            

Fonte: frolesmirandesas.blogspot.com.es

17/12/16

Buonas fiestas (Boas festas)

Buonas fiestas (Boas festas), Bones fiestes, Buenas fiestas, Bones festes, Bones hèstes, Pozik oporrak, gwyliau hapus... 
      Puosto por 

Que todas i todos que eiqui publícan, bener lher las cuontas i crónicas que partilho, téngan un Santo Natal e feliç Anho Nuobo de 2017.

Cun salude, harmonie i paç na cumpanhie de sues familias.

Son ls mius deseios, de mie tie Natália i demais familiares.

Beisicos.

Fonte: frolesmirandesas.blogspot.com.es

10/12/16

Pingas

FROLES MIRANDESAS

     PINGAS / PINGUES / GOTEOS
       Puosto por 

     Sgúbian-se pingas  de l rogaço
     quando te penso.
     Seran lhágrimas
     que se scalabaçórun an caídas repentinas,
     ou seran pingas de chúbia,
     ou seran pérolas d´ourbalho?

     Descanso ende las penas,
     las manos cansadas,
     grietas que hán-de amerosar,
     coscurones de bidas  a zlir,
     iempo d´ourgéncias a passar.

     Yá l outonho se stá a scapar…
     I you que fujo de eimbierno cumo diabo de la cruç!
     Yá las fronças s´ampéçan a drobar,
     yá las ganas se debélgan,
     yá l querer a las bezes s´angaramona,
     yá las fuorças maréian a barimbar…

     Sigura ls minutos a las golfiadas que dan l tempeiro!
     Prende las horas para que la jeira te rinda!
    Apeia ls dies para que l´ampreitada seia lharga
     anque la soldada nun te seia paga!

     Sgúbian-se pingas de l rogaço
     quando te penso.
     Acubro semientes,
     sprança de muolo
     bencida que seia l´ambernada…                  Fonte: frolesmirandesas.blogspot.com.es

28/11/16

Froles mirandesas: Spressones (dezires)

Spressones (dezires), puosto por 


bienda

… anda más agudo a ber se chegamos cun sol (lijeiro)

… anda por mal camino, çpuis nun tem lúcaro…

… andamos chenicos de tierra…

… anté alhá l camino ye de cabras…

… anterrar la unha, anté nun poder mais (caro)...

… anton Denis que hai de nuobo?

… anton fugiste a tou pai? Que milagro, arriaba-me…

… anton l poço yá mana?

… antrar de cabeça, nien siempre ye buono…

… antre bino i auga, más quiero bino!

… antrou an casa na mira de roubar…

… antrou-le ua broça pa l uolho…

… antrou-le ua cisca pa l uolho..

… apanhou un bargonhaço de ls grandes…

… apanhou-lo bien an cheno cula piedra...

… aparécen molestias que hai que ber!

… apenas bamos-mos para casa (ir ambora)...

… apreitar cun l tiu Manul por un anho (criado)...

… aqueilho nun se fai a naide, fui ua traiçon…

… aquel si ye bien refinado!                                  Fonte: http://frolesmirandesas.blogspot.com.es/