Poesie
Poesie ye fuorça
que mos sal de las antranhas
cumo se fusse an pariçon
i l nuosso bientre mar brabo
an rebentaçon.
Poesie ye coraçon spartiçado,
ye alma ferida,
ye zancanto
traiçon.
Poesie ye amerosura,
nobielho de seda,
manelo de amisade,
filo trocido an denidade:
nun se parte nien çfila,
nun se rinde nien se anuola,
panho tecido que mima,
eiternidade.
Poesie ye amor,
ye paixon que splude i fire,
ye risa, ye pranto
milagre de la natureza
nua flor que stá a abrir.
Poesie somos nós todos
quando spargimos bundade.
Poesie habie de ser l mundo
se nun le dolisse tanto…
Fonte: frolesmirandesas.blogspot.com.es

